اگر چه كشور به تخصص نخبگاني كه هجرت مي‌كنند نيازمند است، ولي اگر شرايط براي تلاش اين نيروها مناسب نباشد و به احتياجات آنها پاسخ لازم داده نشود و آنها با راندمان و كارايي پايين و تحت تنش فعاليت كنند توانايي‌هاي خود را به تدريج از دست خواهند داد. لذا درصورتي كه با خروج از اين شرايط بتوانند مهارت‌هاي تخصصي خود را افزايش دهند، اين امر موضوعي عقلايي خواهد بود. درصورت وجود اين شرايط از نخبه‌اي كه در مقام تصميم‌گيري قرار گرفته است و بايد از بين دو وضعيت ركود موجود و فعاليت در شرايط جديد يكي را برگزيند، انتظاري جز اين نيست كه دومي را برگزيند. آنان اغلب اميدوارند در سال‌هاي آينده، وضعيت كشور براي فعاليت آنها مناسب شود و بتوانند براي ادامه زندگي با دستاوردها و تجارب جديدشان برگردند و به كشور و مردمشان خدمت كنند. اينان انس و علاقه خود به ميهن خويش را حفظ مي‌كنند. امكان بازگشت از رفتار  آنها قابل استنباط است. آنها تمامي پيوندها را نمي گسلد. فناوريهاي جديد اطلاعات و ارتباطات و اينترنت به تقويت اين پديده بيشتر کمک مي‌کند.