انواع نظامها(سامانهها)ي مراقبت
1- تكنوپل[1]:
ساختاري شهري دارد كه مي تواند در يك منطقه، بين چندين شهر مختلف گسترش يابد. يك تكنوپل از فعاليتهاي اقتصادي بزرگ و آزمايشگاههاي تحقيقاتي آنها و از دانشگاهها و تحقيقات آنها بهره ميگيرد. اين تكنوپل، نواحي مسكوني را به منظور جذب محققين و كار آفرينان و تمام نيروي پرسنلي لازم، در برمي گيرد.
هدف واقعي يك تكنوپل، ايجاد نوع جديدي از سازمان اجتماعي، مدني و كاري است كه در صدد جذب منابع انساني و مالي جديد ( براي يك منطقه خاص) است. بنابراين امكانات مناسب و خوب در يك ناحيه جذاب، خواسته نهايي يك تكنوپل ميباشد .
مقتضاي اين زيربناي بسيار توسعه يافته، بافتي سياسي و اقتصادي _ اجتماعي پايدار ميباشد.
در ايران اصطلاحاتي همچون کريدور و منطقه ويژه و شهرک معادل تکنوپل در نظر گرفته شده است.
2- پارك علمي[2]:
يك پارك علمي، مجموعه اي از ابتكارات مبتني بر داراييها و اموال مي باشد، كه براي كسب و كارها، مهارتها و تخصصهاي با كيفيت بالا در يك منطقه خاص و تقريبا" نزديك به يك مركز آموزش عالي را فراهم مي آورد. اين كسب و كارها كه در حيطه پارك علمي وارد مي شوند، يا كسب و كار نوپايي هستند كه توسط دانشگاهها به منظور تجاري كردن نتيجه تحقيقات ايجاد مي گردند و يا عمليات شاخه اي يك شركت بزرگتر ( مثلا" واحد R&D يك سازمان ) مي باشند.
مفهوم اولي و ابتدائي يك پارك علمي اين است كه فعاليتهاي تجاري در آنجا محدود به R&D مي گردد. اما بسياري از پاركهاي علمي به مراكز صنعتي با كيفيت بسيار بالا تبديل شده اند.
پاركهاي علمي اينگونه نيست كه اداره شوند. ( يك مديريت مركزي حاكم به كل پارك وجود ندارد.) و بندرت خدمات مركزي خود را به اجاره نشينان پارك، ارائه مي دهند. درست است همانطور كه كلمهء "پارك" نشان مي دهد، اكثرپاركهاي علمي در منطقه اي سرسبز نزديك به دانشگاه قرار دارند، اما امروزه تعداد زيادي از اين مراكز، داخل شهر نيز وجود دارند كه با هدف توسعه و رشد ايده هاي تجاري براي توليدات حاصل از تحقيقات دانشگاهي ايجاد گرديده اند. بطور عمومي، پاركهاي علمي، آزمايشگاه كوچكي را فراهم مي كنند كه از توسعه نمونه اوليهاي كه قرار است در مقياس بزرگتر در خارج تحقق يابد، حمايت ميكنند.
پاركهاي تحقيقاتي ويژگيهاي مشتركي با پاركهاي علمي دارند. اما معمولا" از انجام فعاليتهاي توليدي، خودداري مي كنند. پاركهاي علمي عمدتا" در محل اتصال فعاليتهاي مراكز تحقيقاتي كه بوسيله مراكز اقتصادي بزرگ ايجاد شده اند به منظور رشد نمونه هاي جديد و مدلهاي اوليه، ايجاد مي گردند.
3- پارك کسب و کار[3]:
پاركهاي کسب و کار براي كارخانجات، مكان و امكانات فراهم مي كنند. در محيطي با كيفيت بالا كه از جنبه هاي زيادي شبيه به يك پارك علمي مي باشد. با اين تفاوت كه در پاركهاي کسب و کار، محدوديتي نسبت به انواع اجاره نشينان پذيرفته شده وجود ندارد. همچنين معمولا" در پاركهاي کسب و کار، اخراج وجود ندارد.
4- پارك صنعتي[4]:
يك پارك صنعتي، سطح بزرگي از زمين را دارا مي باشند و در استقرار كارخانجات، برايشان زمين و امكانات لازم را فراهم مي آورد. پارك صنعتي، جايي است كه كمكهاي ويژه مراكز رشد، نظير پاركهاي علمي، مراكز رشد، مراكز رشد بودن ديوار، ممكن است معرفي گردند. اين پاركها عموما" و نه انحصارا" براي كسب و كارهايي كه با فعاليتهاي توليدي تلفيق هستند، طراحي شده است. اين نوع پارکها در کشور به نام شهرکهاي صنعتي شناخته ميشوند.
5- مركز نوآوري و کسب و کار[5]:
مفهوم مراكز نوآوري و کسبو کار(BIC )، توسط كميته اروپا مطرح گرديد. به عنوان ابزاري در جهت توسعه منطقه اي. اين مراكز، تسهيلات و امكانات را اداره مي كنند. تسهيلاتي كه در جهت ايجاد شركتهاي جديد نوپايي كه فعاليت هايي با ارزش بالا انجام ميدهند، ميباشد. شركتهائي كه لزوما" ماهيت فناوري ندارند.
برخلاف مراكز فناوري و نوآوري، اين مراكز براي مشتريان خود حمايت گسترده اي را فراهم مي آورند و اغلب در برگيرنده واحدهاي کسب و کار و خدمات و تسهيلات حمايتي ميباشد. آنها همچنين مديريتي عملي را در جهت كمك به اجاره نشينانشان به منظور توسعه كسب و كار آنها، فراهم مي آورند. مفهوم BIC ، شبيه به مفهوم مركز رشد کسب و کار در ايالت متحده امريكا ميباشد.
6- مركز فناوري[6]:
مراكز فناوري، اجاره نشينان خود را در يك ساختمان يا مجموعه اي از واحد هاي کسب و کار، و نه در يك پارك نظير پاركهاي علمي جاي مي دهند. هدف اين مراكز، فراهم آوردن جا و مكان براي شركتهاي كوچكتر است كه مربوط با فعاليتهايي با فناوري بالا هستند. فعاليتهائي كه تأ كيد آنها بيشتر از اينكه به تحقيق و توسعه باشد، بر توليد است.
برخي از مراكز فناوري با رويكردي مديريتي عمل نموده و به اجاره نشينان پيشنهاد دسترسي به خدمات عمومي را مي دهند. ولي بسياري از اين مراكز چنين كاري نمي كنند. در اين مراكز، ميزان مرگ و مير اجاره نشينان كمتر مي گردد.
برخلاف پاركهاي علمي، لزوما" مراكز فناوري كار تسهيل انتقال فناوري بين نهادهاي دانشگاهي و كسب و كار را انجام نمي دهد.
7- كارگاه مديريت شده[7]:
يك كارگاه مديريت شده، مهارتها و تخصصهايي را براي كسب و كارهاي كوچك و كارآفرينان فردي كه با فعاليتهاي توليدي و فعاليتهاي فني و صنعتي در ارتباطند، مشابه مراكز نوآوري و کسب و کار فراهم مي آورد. معمولا" اين كارگاهها رويكردي مديريت شده دارند. اما با آن رويكرد قبلي كه اجاره نشينان لزوما" نوآور نبودند، تفاوت دارند.
خدمات مركزي عموما"محدود به بهره گيري از منشي و استفاده از تجهيزات اداري ميباشد. مشاوره هايي فوري نيز ممكن است توسط مدير كارگاه فراهم آيد.
8- مركز نوآوري[8]:
يك مركز نوآوري، براي شركتهاي كوچكتر، كمك و مشاوره در جهت توسعه محصولات و فرآيندهاي جديد، فراهم مي آورد. معمولا" اين مهم شامل توسعه نمونه هاي اوليه براي شركتهاي جديد ميباشد و يا به شركتهاي كوچك كمك مي كند كه فرآيند هاي توليد خود را بهبود بخشند. برخلاف مراكز فناوري، اين مراكز براي مشتريان خود جا و مكان فراهم نميكنند. همچنين مراكز فناوري، خدمات امدادي نيز فراهم مي آورند.
هدف اين مراكز، تحريك فعاليتهاي نوپا در جهت رشد و توسعه مي باشد. فعاليتهايي كه لزوما" فناوري بالا ندارند. مراكز نوآوري اصولا" خدمات مشاوره بيشتر به سمت وامهاي اقتصادي است تا انتقال فناوري.
9- مرکز سرمايهگذاري- مرکز رشد بدون ديوار
مرکز سرمايهکذاري مشاوره و کمک به کارافريانان و شرکتهاي کوچک فراهم ميکند ولي متفاوت با کارگاههاي مديريت شده، معمولاٌ فضاي کاري ارائه نمي دهند.